ΕπΑνΣτΕ 386/2012: ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΓΝΗΣΙΟΥ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ

Ανεξαρτήτως, όμως, του ζητήματος αν, κατά την παρ. 1 του άρθρου 11 του Κώδικος Διοικητικής Διαδικασίας, απαιτείται, σε κάθε περίπτωση που δεν εμπίπτει στην εξαίρεση του δευτέρου εδαφίου της διατάξεως αυτής (αυτοπρόσωπος εμφάνιση ενώπιον της οικείας υπηρεσίας κλπ), η θεώρηση του γνησίου της υπογραφής του, κατά το άρθρο 8 του ν. 1599/1986, «υπευθύνως», δηλούντος, προκειμένου να πιστοποιείται, έναντι του προς ον η δήλωση, η ταυτότητα του προσώπου που αναλαμβάνει την ευθύνη για το περιεχόμενο της δηλώσεως, πάντως, προκειμένου ειδικώς για τις υπεύθυνες δηλώσεις που προσκομίζονται κατ’ αρ. 23.2.1. της διακηρύξεως για την απόδειξη της ασφαλιστικής και φορολογικής ενημερότητας του διαγωνιζομένου (στην περίπτωση που αυτές δεν καλύπτονται χρονικώς από την ενημερότητα πτυχίου), η εν λόγω διάταξη της διακηρύξεως, ερμηνευόμενη υπό το φως της διατάξεως του αρ. 43 παρ. 3 π. δ/τος 60/2005, η οποία, αποδίδει ρυθμίσεις κοινοτικού δικαίου και δεν αρκείται, για την απόδειξη ουσιαστικών προϋποθέσεων συμμετοχής στον διαγωνισμό (όπως είναι η φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα), στην προσκομιδή απλών δηλώσεων του διαγωνιζομένου αλλ’ απαιτεί κατ’ ελάχιστον «υπεύθυνη δήλωση ενώπιον αρμόδιας δικαστικής ή διοικητικής αρχής, συμβολαιογράφου ή αρμόδιου … οργανισμού», έχει την έννοια ότι οι ανωτέρω αναγκαίες για την απόδειξη των ως άνω ουσιαστικών προϋποθέσεων υπεύθυνες δηλώσεις πρέπει να φέρουν τουλάχιστον θεώρηση του γνησίου της υπογραφής του δηλούντος από αρμόδιο, κατ’ αρ. 11 παρ. 1 Κώδικος Διοικητικής Διαδικασίας, όργανο.

ΣτΕ 2383/2012: ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΚΒΣ & ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΚΡΟΑΣΗ

Σε περίπτωση διενέργειας φορολογικού ελέγχου και διαπιστώσεως παραβάσεως των διατάξεων του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, πριν από την έκδοση πράξεως επιβολής προστίμου κατά το άρθρο 34 του Κώδικα αυτού, εφ' όσον με την εν λόγω πράξη αποδίδεται υπαίτια συμπεριφορά στον παραβάτη ή αυτή εκδίδεται κατόπιν επιμετρήσεως του ποσού του προστίμου, για την οποία λαμβάνονται υπόψη η βαρύτητα και οι συνθήκες τελέσεως της παραβάσεως, καθώς και λοιπές περιστάσεις που ασκούν επιρροή στον προσδιορισμό του ύψους του επιβλητέου προστίμου, η φορολογική αρχή έχει από το άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος την υποχρέωση να διασφαλίζει στον φερόμενο ως παραβάτη την ευχέρεια να εκθέτει σχετικά τις απόψεις του, ειδικότερα δε να του επιδίδει το σχετικό σημείωμα με κλήση για παροχή εξηγήσεων, εκτός αν είναι ιδιαιτέρως δυσχερής η επίδοση του εν λόγω σημειώματος προς τον φερόμενο ως παραβάτη, γεγονός το οποίο απαιτείται να βεβαιώνεται με ειδική αιτιολογία. Η συμμόρφωση της φορολογικής αρχής προς την υποχρέωσή της αυτή αποτελεί προϋπόθεση νομιμότητος της σχετικής διαδικασίας και δεν μπορεί να αναπληρωθεί από τη δυνατότητα που παρέχεται στον επιτηδευματία, στον οποίο επιβλήθηκε το πρόστιμο, από την διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 34 του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, να ζητήσει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς, μετά την έκδοση της πράξεως επιβολής προστίμου, επιδιώκοντας την εξαφάνιση ή την τροποποίησή της. Τούτο δε διότι, κατά το γράμμα και το σκοπό της πιο πάνω συνταγματικής διατάξεως, το θεσπιζόμενο με αυτήν δικαίωμα του διοικουμένου συνίσταται ακριβώς στην «προηγούμενη», δηλαδή πριν από την έκδοση της εις βάρος του εκτελεστής πράξεως, ακρόασή του από την αρμόδια αρχή.

ΣτΕ 3020/2012, 7μελούς συνθέσεως: Φορολόγηση ΔΙΒΕΕΤ

Η ειδική υπερωριακή αποζημίωση που καταβάλλεται σε υπαλλήλους του Υπουργείου Οικονομικών από τον ειδικό λογαριασμό "Δικαιώματα βεβαίωσης και είσπραξης εσόδων υπέρ τρίτων" (ΔΙ.Β.Ε.Ε.Τ.) σκοπό έχει την ενίσχυση τους, προκειμένου να διαχειριστούν τον μεγάλο αριθμό των εκκρεμών οικονομικών υποθέσεων που έχουν σχέση με τον έλεγχο και την είσπραξη των δημοσίων εσόδων, την εκκαθάριση και πληρωμή των δημοσίων δαπανών, την άμεση είσπραξη των δημοσίων εσόδων που διαφεύγουν λόγω αδυναμίας εγκαίρου ελέγχου των φορολογικών κλπ υποθέσεων, δεν καταβάλλεται, όμως, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις, στους υπαλλήλους αυτούς για την κάλυψη δαπανών στις οποίες αυτοί υποβάλλονται εξ αιτίας της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί. 

Συνεπώς, ο νομοθέτης θεμιτώς και στο πλαίσιο των άρθρων 4 παρ. 5 και 78 παρ. 1 και 4 του Συντάγματος, υπήγαγε με το άρθρο 10 παρ. 10 του ν. 2459/1997, την αποζημίωση αυτή σε φορολόγηση. Και ναι μεν η φορολόγηση αυτή είναι αυτοτελής περιοριζόμενη μόνο στο 50% του ποσού και με συντελεστή 15%, παρουσιάζεται από πλευράς συνταγματικότητας ιδιαιτέρως ευνοϊκή για τους δικαιούχους, η έρευνα του ζητήματος αυτού, όμως, εν όψει των δεδομένων της παρούσης διαφοράς, εκφεύγει των ορίων της.

ΠΗΓΗ: ste.gr 

ΣτΕ 1751/2008: Η "συλλογική συμφωνία" δεν συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, προσβλητή με αίτηση ακυρώσεως

Η  συλλογική συμφωνία περί εντάξεως των εργοδηγών ΔΕ κατηγορίας στην κατηγορία ΤΕ, έχει, προεχόντως, πολιτικό χαρακτήρα, στερούμενη, ως εκ τούτου, εννόμων συνεπειών και, συνεπώς, δεν αποτελεί, εν πάση περιπτώσει, εκτελεστή διοικητική πράξη προσβλητή με αίτηση ακυρώσεως. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση ακυρώσεως κατά της από 31.12.2004 (ΦΕΚ 1963/τ.Β΄/31.12.2004) αποφάσεως του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Δεκτή η παρέμβαση της Π.Ο.Σ.Ε.Δ.Ν.Ο.

ΔΕΕ: Το Δικαστήριο επιβεβαιώνει τη νομολογία του κατά την οποία οι επιβάτες των οποίων η πτήση είχε μεγάλη καθυστέρηση δικαιούνται ενδεχομένως αποζημίωση

Απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-581/10, Nelson κ.λπ. κατά Deutsche Lufthansa AG, και C-629/10, TUI Travel κ.λπ. κατά Civil Aviation Authority

Το Δικαστήριο επιβεβαιώνει τη νομολογία του κατά την οποία οι επιβάτες των οποίων η πτήση είχε μεγάλη καθυστέρηση δικαιούνται ενδεχομένως αποζημίωση.
 
Οι επιβάτες που φθάνουν στον τελικό προορισμό τους τρεις ώρες ή και περισσότερο μετά από την προγραμματισμένη ώρα άφιξης μπορούν να αξιώσουν από την αεροπορική εταιρία να τους καταβάλει μια κατ’ αποκοπή αποζημίωση, εκτός αν η καθυστέρηση οφείλεται σε έκτακτες περιστάσεις.

ΔΕΕ: ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΩΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΨΕΥΔΟΥΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ ΌΤΙ ΕΧΕΙ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΕΠΑΘΛΟ, ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΡΥΝΘΕΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ

 Απόφαση στην υπόθεση C-428/11

 Απαγορεύονται οι επιθετικές πρακτικές των επαγγελματιών οι οποίες δημιουργούν ψευδή εντύπωση στον καταναλωτή ότι έχει ήδη κερδίσει έπαθλο, ενώ πρέπει να επιβαρυνθεί με κάποιο κόστος προκειμένου να το αποκτήσει

Οι πρακτικές αυτές απαγορεύονται ακόμη και αν το κόστος που επιβαρύνει τον καταναλωτή είναι αμελητέο σε σχέση με την αξία του επάθλου ή δεν αποφέρει κέρδος στον επαγγελματία

Το δίκαιο της Ένωσης σκοπό έχει την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών απαγορεύοντας αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς αυτούς. Απαγορεύει ειδικότερα στις επιχειρήσεις να δημιουργούν την ψευδή εντύπωση στον καταναλωτή ότι έχει ήδη κερδίσει, πρόκειται να κερδίσει, ή αν προβεί σε συγκεκριμένη ενέργεια, θα κερδίσει έπαθλο ή θα αποκομίσει άλλο αντίστοιχο όφελος, ενώ στην πραγματικότητα η δυνατότητα διεκδίκησης του επάθλου ή άλλου οφέλους προϋποθέτει την καταβολή χρημάτων από τον καταναλωτή ή συνεπάγεται δαπάνη. 

Διαβάστε το δελτίο τύπου εδώ.