Θέση σχολικών φυλάκων σε διαθεσιμότητα σύμφωνα με το άρθρο 80 του ν. 4172/2013. Η ως άνω νομοθετική ρύθμιση αντίκειται στις κατοχυρωμένες από το άρθρο 25 παρ. 1 και 103 παρ. 7 αρχές της αναλογικότητας και της αξιοκρατίας και είναι επομένως ανίσχυρη.
4.4.14
ΜονΠρΠειραιώς 2700/2013: ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ - ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
Θέση σχολικών φυλάκων σε διαθεσιμότητα σύμφωνα με το άρθρο 80 του ν. 4172/2013. Η ως άνω νομοθετική ρύθμιση αντίκειται στις κατοχυρωμένες από το άρθρο 25 παρ. 1 και 103 παρ. 7 αρχές της αναλογικότητας και της αξιοκρατίας και είναι επομένως ανίσχυρη.
ΜονΠρΠατρών 202/2014: ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ - ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
Αντισυνταγματικότητα των εν λόγω διατάξεων. Η
επιχειρούμενη από τον εργοδότη μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων
εργασίας του μισθωτού παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα να αξιώσει την
επαναφορά της εργασιακής του απασχόλησης στην προηγούμενη κατάσταση.
Δεκτή αίτηση ασφαλιστικών μέτρων των αιτούντων σχολικών φυλάκων σε Δήμο
που τέθηκαν σε καθεστώς διαθεσιμότητας, με την οποία
ζητούν να υποχρεωθεί ο καθ' ού Δήμος να τους απασχολεί προσωρινά με τους
προ της μεταβολής των εργασιακών τους συμβάσεων όρους μέχρι την έκδοση
οριστικής απόφασης επί της τακτικής τους αγωγής. Πιθανολογήθηκε η
συνδρομή επικείμενου κινδύνου, αφού οι αιτούντες με τη μείωση των
αποδοχών τους από την εργασία τους, που αποτελεί τον μοναδικό πόρο
εισοδήματός τους έχουν περιέλθει σε αδυναμία να αντιμετωπίσουν τις
ανάγκες διαβίωσης των ιδίων και των οικογενειών τους. Πιθανολογήθηκε ότι
οι αιτούντες είναι απολύτως απαραίτητοι στον καθ' ού Δήμο για την
εύρυθμη λειτουργία των σχολείων. Πιθανολογήθηκε ότι θα ευδοκιμήσει η
τακτική αγωγή των αιτούντων.
ΠΔ 39/2014: Αξιολόγηση των μαθητών του Γυμνασίου, συμπλήρωση διατάξεων περί απουσιών των μαθητών Γυμνασίων, λήξη μαθημάτων στο Γυμνάσιο και λοιπές διατάξεις
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 39/ΦΕΚ Α 75/28.03.2014
Αξιολόγηση
των μαθητών του Γυμνασίου, συμπλήρωση διατάξεων περί απουσιών των μαθητών
Γυμνασίων, λήξη μαθημάτων στο Γυμνάσιο και λοιπές διατάξεις.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Έχοντας
υπόψη:
1. Τις
διατάξεις των περιπτώσεων δ και ε της παραγράφου 11 του άρθρου 5 του ν.
1566/1985 «Δομή και λειτουργία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
και άλλες διατάξεις» (Α' 167).
2. Τις
διατάξεις της παραγράφου 3 περίπτωση α υποπερίπτωση ββ
του άρθρου 2 του ν. 3966/2011 «Θεσμικό πλαίσιο των Πρότυπων Πειραματικών
Σχολείων, Ίδρυση Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Οργάνωση του Ινστιτούτου
Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων «ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ» και λοιπές διατάξεις» (Α'
118).
3. Την με αριθμ. 7/10-02-2014 πράξη του Δ.Σ. του Ινστιτούτου
Εκπαιδευτικής Πολιτικής.
4. Τις
διατάξεις του άρθρου 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα
Κυβερνητικά όργανα που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του π.δ.
63/2005 (Α' 98).
5. Το
γεγονός ότι από τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη
σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού για το τρέχον και τα επόμενα οικονομικά
έτη.
6. Την με
αριθμό 63/2014 γνωμοδότηση του Συμβουλίου Επικρατείας, μετά από πρόταση του
Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων.
3.4.14
ΕπΑνΣτΕ 59/2014: ΕΟΠΥΥ - Όριο συνταγογράφησης ανά ιατρό
Κρίθηκε ότι η καθιέρωση του μηνιαίου ορίου συνταγογράφησης ανά ιατρό για το 2014 (80%) δύναται να
οδηγήσει σε υποβιβασμό του επιπέδου παροχής των υπηρεσιών υγείας προς τους
πολίτες. Επίσης, η ρύθμιση αυτή, ως οριζόντιο μέτρο με το οποίο περιορίζεται η
δυνατότητα των ιατρών να συνταγογραφούν στους
ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ, που αποτελούν τον κύριο όγκο των ασφαλισμένων της
Χώρας, με βάση τον όγκο της συνταγογραφήσεως του
προηγουμένου έτους, δύναται να πλήξει αδιακρίτως τόσο τους ιατρούς (και κατά
συνέπεια τους ασθενείς τους), οι οποίοι τήρησαν και τηρούν τις χρονικώς
προηγηθείσες ρυθμίσεις για τον περιορισμό της φαρμακευτικής δαπάνης, όσο και
εκείνους οι οποίοι τις παραβιάζουν συνταγογραφώντας,
στις περιπτώσεις που δεν το επιτρέπει η σχετική νομοθεσία. Η Επιτροπή Αναστολών
του ΣτΕ έκρινε ότι συντρέχει λόγος να ανασταλεί η
εκτέλεση των προσβαλλόμενων πράξεων (υπουργικής απόφασης και απόφασης του
Προέδρου του ΕΟΠΥΥ), σταθμίζοντας από τη μια πλευρά το δημόσιο συμφέρον (μείωση
της δημόσιας δαπάνης για την υγεία) και από την άλλη το δημόσιο συμφέρον
(αποτροπή πιθανολογούμενης βλάβης της υγείας των πολιτών).
ΑΠ 23/2009: Κινηματογραφικό έργο - Πνευματικά δικαιώματα μουσικοσυνθέτη
Η απαρίθμηση στο νόμο ορισμένων τρόπων
εκμετάλλευσης του πνευματικού έργου είναι ενδεικτική. Η εκμίσθωση της
χρήσης ταινιών του παλαιού ελληνικού κινηματογράφου σε τηλεοπτικά
κανάλια συνιστά αυτοτελή εκμετάλλευση και διαφορετική χρήση από τη
δημόσια εκτέλεση (τηλεοπτική μετάδοση) των ταινιών, για την οποία
οφείλεται χωριστή αμοιβή. Ο χαρακτηρισμός, στις οικείες συμβάσεις
παραγωγού τηλεοπτικών σταθμών, της χρήσης των ταινιών ως «τηλεοπτική
μετάδοση» και όχι «εκμίσθωση» δεν δεσμεύει τον μη συμβεβλημένο
μουσικοσυνθέτη ενάγοντα, στα δε τιμολόγια το αντάλλαγμα χαρακτηρίζεται
ως μίσθωμα. Αν ο παραγωγός κινηματογραφικής ταινίας (συλλογικού
πνευματικού δημιουργήματος) παραχωρήσει δικαίωμα χρήσης αυτής σε
τηλεοπτικό σταθμό έναντι οικονομικού ανταλλάγματος, μέρος αυτού
δικαιούται ο συνθέτης που συνέβαλε στην παραγωγή του έργου με την
μουσική επένδυσή του, ανεξάρτητα εάν και πότε ο σταθμός θα προβεί σε
δημόσια προβολή της ταινίας και ανεξάρτητα από την νομική φύση της
συμφωνίας με την οποία έγινε η παραχώρηση. Η Οδηγία 92/100 ΕΟΚ του
Συμβουλίου, ορίζοντας τις έννοιες της "εκμίσθωσης" και του "δανεισμού"
και ρυθμίζοντας τις αντίστοιχες έννομες σχέσεις, ουδόλως αποκλείει ουδέ
περιορίζει το "αποκλειστικό και απόλυτο" δικαίωμα των πνευματικών
δημιουργών να εκμεταλλεύονται τα έργα τους με οποιονδήποτε άλλο νόμιμο
τρόπο
2.4.14
ΕφΑθ 3001/2013: Πνευματική ιδιοκτησία - Βάσεις δεδομένων - Χάρτες
Η προστασία του
ειδικής φύσης δικαιώματος του κατασκευαστή βάσης δεδομένων έχει διπλή φύση,
επειδή λαμβάνει τη μορφή και τα τυπολογικά χαρακτηριστικά ενός απόλυτου quasi ιδιοκτησιακού συγγενικού δικαιώματος, αλλά έχει και
απώτερη προέλευση από την απαγόρευση του αθέμιτου παρασιτικού ανταγωνισμού.
Θεμέλια λίθος είναι η προστασία της επένδυσης που καταβλήθηκε κατά τα στάδια
της συλλογής, επαλήθευσης και διευθέτησης των περιεχομένων, η οποία προσδίδει
στην άναρχη μάζα των απλών δεδομένων και πληροφοριών προστιθέμενη αξία,
καθιστώντας τα περιεχόμενα αυτά επί μέρους στοιχεία ενός οργανωμένου και
αξιόπιστου πληροφοριακού συνόλου με σημαντική οικονομική αξία, ανεξάρτητα αν
είναι πρωτότυπη στη δομή ή την οργάνωσή της, αν αποτελεί πνευματικό δημιούργημα
του δημιουργού της ή αν το περιεχόμενό τους προστατεύεται με δικαιώματα
πνευματικής ιδιοκτησίας. Η ουσιώδης επένδυση πρέπει να αφορά την κτήση, τον
έλεγχο ή την παρουσίαση της βάσης δεδομένων. Η εξαγωγή πρέπει να αφορά το
σύνολο ή ουσιώδες μέρος των περιεχομένων της βάσης δεδομένων, εκτός αν
πρόκειται για συστηματική και επανειλημμένη
εξαγωγή επουσιώδους μέρους, που παρεμποδίζει την κανονική εκμετάλλευση
της βάσης δεδομένων ή θίγει αδικαιολόγητα τα νόμιμα συμφέροντα του κατασκευαστή
της. Αντιγραφή και εκμετάλλευση χαρτών σε ηλεκτρονική μορφή. Διενέργεια
πραγματογνωμοσύνης. Επιδίκαση ως αποζημίωσης του διπλάσιου της αμοιβής, που θα
ελάμβανε ο παραγωγός της βάσης δεδομένων. Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για
ηθική βλάβη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)